الفيض الكاشاني

174

منتخب مكاتيب قطب ( فارسى )

قالَ اللَّه تعالى : « فَإِذا رَكِبُوا فِي الْفُلْكِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ إِذا هُمْ يُشْرِكُونَ » . « 1 » و در آخرت از آن معترف مىشود به حق ، كه نفس كه آلت انكار و استكبار بود در سوراخ خزيده . و اگر ديگر باره همان مدد يابد همان انكار و استكبار با سر گيرد كه « وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ » . « 2 » لاجرم با وى گويند : « آلْآنَ وَ قَدْ عَصَيْتَ قَبْلُ وَ كُنْتَ مِنَ الْمُفْسِدِينَ » . « 3 » هر چند در نكوهش و مذمّت مجرمان گويم از هزار يكى نگفته باشم . و اگر ايشان نه سزاوار سخط و لعنت بودندى خداى رحم بر ايشان كردى ، لعنت نكردى چنانچه در حديث آمده : « وَيْلٌ لِمَنْ لَم يَرْحَمه الرّحمنُ الرّحيم » . « 4 » لعنت خداى و لعنت فرشتگان و لعنت لاعنان بر مجرمان و ستمكاران . و اگر چه مجرمان را خداى تعالى مجرم آفريده « 5 » مجرمند و چون مجرمند ، ملعونند و سزاوار نفرين و اگر چه مجرم بودن بد است ، مجرم آفريدن بد نيست و از تمامى قدرت است . « بِيَدِكَ الْخَيْرُ إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ » . « 6 »

--> ( 1 ) . هنگامى كه سوار بر كشتى شوند ، خدا را با اخلاص مىخوانند ( و غير او را فراموش مىكنند ) ؛ امّاهنگامى كه خدا آنان را به خشكى رساند و نجات داد ، باز مشرك مىشوند ! سورهء عنكبوت ، آيهء 65 . ( 2 ) . و اگر بازگردند ، به همان اعمالى كه از آن نهى شده بودند بازمىگردند . سورهء انعام ، آيهء 28 . ( 3 ) . ( امّا به او خطاب شد : ) الآن ؟ ! در حالى كه قبلًا عصيان كردى ، و از مفسدان بودى ! سورهء يونس ، آيهء 91 . ( 4 ) . واى بر كسى كه خداى رحمان و رحيم او را نبخشد . الاكمال ، ج 1 ، ص 438 . ( 5 ) . توضيح : خداى متعال آگاه است كه كدام بنده مجرم خواهد بود امّا اين آگاهىِ او باعث سلب اختياراز بنده نمىشود و منشاء نافرمانى و جرم او نمىگردد . ( 6 ) . در دست توست خير ، بدرستى كه تو بر هر چيز توانا هستى . سورهء آل عمران ، آيهء 26 .